Adela Fordonia

O Adeli można mówić, mówić i mówić - a na końcu śpiewać. Energiczna, ciekawska, żywiołowa... Nawet, jak śpi - ma każdą łapę inną stronę - w przeciwieństwie do swojej mamy Brendy, która starannie podwija pod siebie wszystkie "końcówki". Psychologia (niekoniecznie zwierzęca) określa takie pozycje jako otwartą lub zamkniętą i coś jest na rzeczy, bo Adela nie ma potrzeby chowania się gdziekolwiek i po prostu żyje "na świeczniku". Potrafi zasnąć w przedpokoju i nie ruszy się nawet wtedy, kiedy przychodzą znajomi. Czasem tylko podniesie przymulone oko, kiedy kolejna para nóg przechodzi nad nią.

Nie znam drugiego takiego kota, który lubi wodę. Adela tapla się w kałuży, biega za strumieniem wody, kiedy podlewamy ogródek, siada na brzegu zlewu jak usłyszy odkręcony kran i dobija się do łazienki, kiedy ktoś bierze prysznic.

Przygotowania do Świąt
Pierwsze drapanie
Kudłaty kwiatuszek